الشيخ عباس القمي (مترجم :انصاريان)

219

مفاتيح الجنان (فارسى)

خدايا با آموزش دليل راه همراهم باش * در آن زمان كه در قبر منزل و خوابگاهم باشد خدايا اگر هزار سال مرا عذاب نمايى * رشتهء اميد من از تو قطع نمىشود خدايا مزه گذشتت را به من بچشان آنگاه كه * نه فرزندان و نه مال در آن زمان سود نرساند خدايا اگر مرا رعايت نكنى تباه شده‌ام * و اگر رعايتم نمايى تباهى نپذيرم خديا اگر از غير نيكوكاران نگذرى * پس اميد كسىكه با هوس كامروايى مىكند كيست خدايا اگر در طلب پروا كوتاهى نمودم * پس اينك دنبال گذشت توام و سراغ آن ميروم خدايا اگر از روى جهالت خطا كردم * تا آنجا به تو اميد بستم كه درباره‌ام گفته شد باك ندارد خدايا گناهم بلندتر و بزرگ‌تر از كوههاى برافراشته شده * ولى چشم‌پوشى تو از گناه من بزرگ‌تر و برفرازتر است خدايا ياد عطاى هميشگىات آتش دلم را خنكا مىبخشد * و ياد گناهان ، ديدگانم را اشكبار مىسازد خدايا لغزشم را ناديه گير و گناهم را پاك كن * من اقرار به گناه دارم و هراسان و نالانم خدايا از سوى خود آسايش و راحتى به من ده * كه من جز درهاى احسان تو را نمىكوبم خدايا اگر مرا دور كنى يا سبكم انگارى * پس چه چاره كنم اى پروردگار و چه سازم خدايا سوگند خوردهء عشق در شب بيدار است * رازونياز و دعا مىكند ولى شخص غافل مىخوابد